1453 – پیاده شدن انسان در کره ماه

آپولو ۱۱

باز آلدرین بر ماه. عکس توسط نیل آرمسترانگ گرفته شده‌است. (آرمسترانگ در انعکاس شیشه کلاهخود دیده می‌شود)
نوع مأموریت	پیاده‌روی ماه (G)
اپراتور	ناسا
شناسهٔ کوسپار	CSM: 1969-059A LM: 1969-059C
شماره ستکات	CSM: 4039[۱] LM: 4041[۲]
مدت مأموریت	۸ روز، ۳ ساعت، ۱۸ دقیقه، ۳۵ ثانیه
ویژگی‌های فضاپیما
فضاپیما	سفینه فرماندهی و خدمات آپولو-۱۰۷ ماه‌نشین آپولو-۵
سازنده	CSM: راکول اینترنشنال LM: گرامن
وزن پرتاب	۱۰۰٬۷۵۶ پوند (۴۵٬۷۰۲ کیلوگرم)
وزن فرود	۱۰٬۸۷۳ پوند (۴٬۹۳۲ کیلوگرم)
خدمه
تعداد خدمه	۳
اعضا	نیل آرمسترانگ مایکل کولینز باز آلدرین
شناسه	CSM: کلمبیا LM: عقاب On surface: پایگاه آرامش
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی	Not recognized as a date. Years must have 4 digits (use leading zeros for years < 1000). UTC[۳]
موشک	سترن ۵ SA-506
سایت راه‌اندازی	مرکز فضایی کندی مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی
پایان مأموریت
بازیابی به وسیله	یواس‌اس Hornet
تاریخ فرود	Not recognized as a date٫ Years must have ۴ digits (use leading zeros for years < ۱۰۰۰)٫ UTC
سایت فرود	اقیانوس آرام شمالی ۱۳°۱۹′ شمالی ۱۶۹°۹′ غربی
مشخصات مداری
سامانه مرجع	مدار ماه مرکزی
حضیض selene	۱۰۰٫۹ کیلومتر (۵۴٫۵ مایل دریایی)[۴]
اوج selene	۱۲۲٫۴ کیلومتر (۶۶٫۱ مایل دریایی)[۴]
انحراف مداری	1.25 degrees[۴]
تناوب	۲ ساعت[۴]
مبدأ	۱۹ ژوئیه ۱۹۶۹, 21:44 UTC[۴]
مدارگرد ماه
اجزای فضاپیما	سفینه فرماندهی و خدمات آپولو
ورود به مدار	۱۹ ژوئیه ۱۹۶۹, 17:21:50 UTC[۵]
Departed orbit	۲۲ ژوئیه ۱۹۶۹, 04:55:42 UTC[۶]
گردش‌ها	۳۰
سطح‌نشین ماه
اجزای فضاپیما	ماه‌نشین آپولو
تاریخ فرود	July 20, 1969, 20:17:40 UTC[۷]
Return launch	July 21, 1969, 17:54:00 UTC[۸]
سایت فرود	پایگاه آرامش، دریای آسایش ۰٫۶۷۴۰۸°شمالی ۲۳٫۴۷۲۹۷°شرقی[۹]
جرم نمونه	۲۱٫۵۵ کیلوگرم (۴۷٫۵۱ پوند)
Surface EVAs	۱
مدت راهپیمایی فضایی	۲ ساعت، ۳۱ دقیقه، ۴۰ ثانیه
Dock LM
Dock	۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹, 16:56:03 UTC[۵]
Undock	۲۰ژوئیه ۱۹۶۹, 17:44:00 UTC[۱۰]
Dock LM ascent stage
Dock	۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹, 21:35:00 UTC[۶]
Undock	۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹, 23:41:31 UTC[۶]
چب به راست: نیل آرمسترانگ، مایکل کولینز، باز آلدرین برنامه فضایی آپولو → آپولو ۱۰ آپولو ۱۲←

پیش از پرتاب آپولو ۱۱، قرار بر این شد که دو فضانورد در این فضاپیما باشند.^[۱۳] کالینز در اصل قرار بود که خلبان گردونهٔ فرماندهی آپولو ۸ باشد اما تحت عمل جراحی قرار گرفت و جیمز لاول جایگزین او شد. لاول شانس خود را به کالینز داد و کالینز خلبان گردونهٔ فرماندهی آپولو ۱۱ شد.

بیل آندرس در اوت ۱۹۶۹ به ناسا راه یافت. پس از پشتیبان‌گیری مایکل کالینز در آپولو ۱۱، به همراه لاول برای مأموریت آپولو ۱۳ انتخاب شدند.^[۱۴]

• چارلز دوک، برقراری ارتباط با کپسول
• رونالد ایوانز
• آون کی گاریوت
• دان لیند
• کن متینگلی
• بروس مک‌کندلس دوم
• هریسون اشمیت
• بیل پیگو
• جک سویگرت

• کلیف چارلزورت (تیم سبز) راهپیمایی فضایی
• ژن کرانز (تیم سفید) فرود بر ماه
• گلین لونی (تیم سیاه) بلند شدن از ماه

پس از لقب گرفتن آپولو ۱۰ به نام فضاپیمای چارلی براون و اسنوپی، معاون مدیر روابط عمومی جولیان اسچیر به مرکز فضایی جانسون نوشت: «آپولو ۱۱ بر اساس نام فضانوردانش لقب نخواهد گرفت.» در برنامه‌ریزی‌های اوایل مأموریت، این فضاپیما به اسنوکن و هایستک لقب گرفت و در اخبار منتشر شد. اما خدمه بعداً تصمیم گرفتند که این نام را عوض کنند.

گردونهٔ فرماندهی کلمبیا نام یک توپ جنگی غول پیکر است که از رمان از زمین به ماه در سال ۱۸۶۵ (میلادی) نوشته ژول ورن، نویسندهٔ فرانسوی برگفته شده‌است. ماه‌نشین عقاب از پرندهٔ ملی ایالات متحده آمریکا (عقاب سرسفید) که نقش برجسته‌ای در نشان مأموریت آپولو ۱۱ دارد برگرفته شده‌است.

نشان مأموریت آپولو ۱۱ توسط مایکل کالینز طراحی شد. عقاب در این نشان به معنای «فرود صلح‌آمیز ایالات متحده آمریکا بر ماه» است. در این نشان عقاب با پاهای خود یک شاخهٔ زیتون را گرفته و در حال فرود بر ماه‌است. در پشت این عقاب کرهٔ زمین دیده می‌شود. مقامات ناسا گفتند: «عقاب به معنای جنگاوری است.» پس از مدتی گفتگو قرار بر این شد که شاخهٔ زیتون درون منقار عقاب به پاهای او منتقل شود. ناسا تلاش کرد که شماره ۱۱ را با استفاده از عددنویسی رومی به شکل XI بنویسد اما سرانجام قرار شد که ۱۱ بر پایه عددنویسی لاتین نوشته شود که درک و فهم آن برای مردم تمام کشورها آسان است.

همه رنگهای این نشان طبیعی هستند و مرزهای آبی و طلایی دارند. ماه‌نشین عقاب برای مطابقت با نشان، نامگذاری شد. هنگامی که سکه دلاری دوایت آیزنهاور منتشر شد، پشت آن، نگاره عقاب طراحی شد.

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین توانستند در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ به عنوان نخستین انسان‌ها بر روی کرهٔ ماه فرود بیایند و بر آن قدم بزنند. با این مأموریت، راه برای فرود کرهٔ ماه با دیگر فضاپیماها باز شد. آپولو ۱۱ در ساعت ۱۳:۳۲:۰۰ ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ از پایگاه فضایی کندی واقع در فلوریدا توسط موشک ساترن ۵ به فضا پرتاب شد. چهار روز بعد در ساعت ۲۰:۱۷:۴۰ سفینه بر روی ماه نشست. اما به محض آن‌که آپولو ۱۱ روی سطح ماه فرود آمد پیش از همه چیز، فضانوردها سفینه را آمادهٔ ترک ماه کردند؛ زیرا مشخص نبود که چه اتفاقی ممکن بود در آنجا رخ بدهد.

بامداد فردای آن روز، یعنی ۲۱ ژوئیه، در ساعت ۰۲:۵۶:۱۵، آرمسترانگ به‌عنوان فرماندهٔ تیم، نخستین کسی بود که از سفینه پیاده شد و بلافاصله به ضبط تصاویر پیاده شدن خود – در واقع جای پایش – بر ماه پرداخت. او هنگام قدم گذاشتن بر سطح ماه گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.»

	«این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.» فهرست 0:00
آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.

پس از آن باز آلدرین قدم به ماه گذاشت و آن دو، مقداری از خاک و سنگ‌های موجود در سطح ماه (حدود ۲۲ کیلوگرم) را به عنوان نمونه، برای آوردن به زمین برداشتند.

فضاپیمای آپولو ۱۱ از دو بخش تشکیل شده بود:

• گردونه فرماندهی «کلمبیا» که قرار بود در مداری دور ماه گردش کند. مایکل کالینز مسئولیت هدایت این بخش را به عهده داشت و در طول مأموریت در مدار ماه باقی‌ماند.
• گردونه ماه‌نشین «عقاب» که شامل کپسول ماه‌نشین و سخت‌افزار مخصوص فرود روی ماه بود. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین با این بخش روی ماه فرود آمدند.

نیل آرمسترانگ پیش از گذاشتن پای بر روی ماه، سطح آن را توصیف می‌کند.

باز آلدرین گام‌هایش را بر روی ماه می‌گذارد

دو فضانورد به علت عدم شناخت و محدودیت‌هایی که داشتند همان روز ساعت ۱۷:۵۴:۰۱ سطح ماه را ترک کردند و پس از اتصال دوباره به بخش فرمان «کلمبیا» به سوی زمین برگشتند. فضانوردها در مجموع نزدیک ۲ ساعت و نیم روی سطح ماه راهپیمایی کردند.

آزمایش‌هایی که بعداً روی نمونهٔ سنگ‌های آورده شده انجام شد، نشان دادند که این سنگ‌ها عمری بیش از ۳/۹میلیارد سال^[۱۵][۱۶] زمینی دارند. یکی از این سنگ‌ها هم‌اکنون در دفتر جو بایدن رئیس‌جمهوری آمریکا قرار دارد.^[۱۶][۱۵]

فضانوردان علاوه بر جمع‌آوری خاک و سنگ از سطح کرهٔ ماه، آزمایش‌هایی را نیز انجام دادند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• آزمایش‌های مقاومت مواد، برای شناخت بیشتر خصوصیات فیزیکی مواد سطح کرهٔ ماه
• جمع‌آوری مقداری از بادهایی که در سطح ماه می‌وزد، برای آزمایش در زمین
• تعیین فاصلهٔ میان ماه و زمین با کمک لیزر با صفحات بازتابگر
• آزمایش‌های لرزه‌نگاری برای بررسی درو کره ماه
• آزمایش‌هایی روی گرد و غبار سطح ماه

در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۹، مجله لایف نگارخانه عکس‌های منتشر نشده عکاس رالف مورس از آپولو ۱۱ را منتشر کرد.^[۱۷]

از ۱۶ تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹، ناسا به مناسبت چهلمین سالگرد پرواز تاریخی آپولو ۱۱، صداهای این مأموریت را بر روی وبگاه خود منتشر کرد. علاوه بر این، فیلم‌ها و نمایش‌های کلیدی این مأموریت را بازسازی کرد.^{[نیازمند منبع]}

• 

  موشک ساترن ۵ حامل آپولو ۱۱ چند ثانیه‌ای برای عملیات جداسازی از برج، در ۲۵ تیر ۱۳۴۸ به طول انجامید.

• 

  ادای احترام باز آلدرین به پرچم برافراشته‌شدهٔ آمریکا بر سطح ماه^[۱۸]

• 

  جای پای باز آلدرین بر سطح ماه

• 

  باز آلدرین طوری روی ماه برای عکاسی ژست گرفته که به نیل آرمسترانگ اجازه می‌دهد از هر دویشان با استفاده از بازتاب کلاه، عکس بگیرد.

• 

  نیل آرمسترانگ در ماه‌نشین بر روی یکی از عکس‌هایی که از سطح ماه گرفته کار می‌کند. این یکی از معدود عکس‌ها از نیل آرمسترانگ است. زیرا در بیشتر مواقع، نیل آرمسترانگ دوربین را در دست داشت و از باز آلدرین عکس می‌گرفت. ناسا عکس ۱۱-۴۰-۵۸۸۶.

• 

  دختری در حال خواندن روزنامهٔ واشینگتن پست به تاریخ دوشنبه، ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ میلادی، با این تیتر که «عقاب دو انسان را بر روی ماه پیاده کرد».
  منظور از عقاب، اشاره‌ای استعاری به پرنده ملی در ایالات متحده است.

• 

  صفحه بازتابگر برای آزمایش فاصله‌سنجی لیزری قمری

   

  پیام شاه به رئیس‌جمهوری امریکا، به‌مناسبت موفقیت فضانوردان امریکایی در فرود به کره ماه (۳۱ تیر ۱۳۴۸)

  حضرت ریچارد ام. نیکسون، رئیس‌جمهوری ایالات متحده امریکا، واشنگتن،

  با تحسین فراوان جریان اعجاب‌آور پرواز قهرمانی آپولو یازده را به ماه دنبال کردم.

  فرود تاریخی نخستین انسانها به کره ماه در واقع پیروزی بزرگی برای عالم بشریت به شمار می‌رود. این موفقیت برجسته حاصل مساعی خستگی‌ناپذیر دانشمندان و کارشناسان فنی ایالات متحده امریکا است که طی سالیان متمادی با ابتکار و کاردانی خویش در راه شناسایی کائنات به وسیله بشر نقش بزرگی ایفاکرده‌اند.

  من و ملت ایران، بدین اقدام متهورانه و شهامت‌آمیز فضانوردان؛ نیل ارمسترانگ، و ادوین آلدرین درودمی‌فرستیم و بدینوسیله شادباشهای صمیمانه و گرم خویش را به آن حضرت و به ملت امریکا و به سه فضانورد شجاع آپولو یازده ابرازمی‌داریم.

  از صمیم قلب آرزومندم که این اقدام ارزنده در تحکیم صلح و تفاهم جهانی و همکاری بین‌المللی، سهم به سزایی داشته‌باشد.

  بهترین درودها و ادعیه صمیمانه مرا بپذیرید.